KULTURA
Druga połowa XII w., a zwłaszcza XIII w., to okres znacznego rozwoju i postępu kultury angielskiej, przede wszystkim w dziedzinie nauki i szkolnictwa oraz sztuki. Rozwój ten przebiegał w powiązaniu z prądami naukowymi i artystycznymi Europy zachodniej, nie był jednak ich mechanicznym naśladownictwem i w wielu dziedzinach przyniósł własne rozwiązania.
Wiek XII był widownią ożywienia w życiu klasztorów w Anglii. Do istniejących tam już od dawna domów benedyktyńskich doszły cysterskie, tak zasłużone dla rozwoju rolnictwa i kultury rolnej. Na początku XIII w. przybyli do Anglii dominikanie i franciszkanie, po nich augustianie i inni. Podobnie jak na kontynencie również i w Anglii zakony te wprowadziły twórczy ferment do znajdującego się w upadku intelektualnym Kościoła. Znajomość łaciny znacznie podupadła wśród duchowieństwa, nie mówiąc już o znajomości pism literackich i naukowych, a nawet teologicznych. Franciszkanie i dominikanie w poważnym stopniu przyczynili się do rozwoju intelektualnego Anglii w XIII w., wydali wielu znakomitych uczonych (Roger Bacon, Duns Scotus, William Ockham, Nicolas Trivet i in.) i nie jest przypadkiem, że Oksford stał się siedzibą ich konwentów.
