WIEŚ ANGIELSKA W XV W.
W XV w. prawie całe chłopstwo angielskie zostało oczynszowane i otrzymało wolność za wykupem. Cały ustrój posiadłości feudalnej uległ zmianie. Feudał nadal pozostał właścicielem ziemi, a chłopi byli dzierżawcami obowiązanymi do świadczeń. Stali się już w znacznej większości wolnymi osobiście ludźmi, a ich powinności nie stanowiły już takiego ciężaru, jak poprzednio. Po zniknięciu pańszczyzny feudałowie w większości musieli zrezygnować z prowadzenia własnego gospodarstwa i oddawali rozległe grunty chłopom w dzierżawę. Wyzwoleni w ten sposób chłopi nazywali się copyholders (użytkownicy na podstawie kopii), ponieważ dokumentem, na którego podstawie użytkowali swą ziemię, był wyciąg, czyli kopia protokołu sądu. Za swoją ziemię musieli oni płacić rentę pieniężną, jednak ich prawo do ziemi nie było chronione przez sądy królewskie. W lepszej sytuacji od copyholders, którzy stanowili w XV w. większość chłopstwa na wyspie, znajdowali się wolni posiadacze, tzw. freeholders. Byli oni faktycznymi właścicielami swojej ziemi, za którą płacili niewielką rentę. Wolni posiadacze mieli prawo brać udział w wyborach do Parlamentu, ich posiadłości korzystały z opieki sądów królewskich. W XV w. na wsi angielskiej w szybkim tempie dokonywał się proces rozwarstwienia chłopstwa i kształtowania się wiejskiego półproletariatu. Bogaci chłopi, tzw. yeomen, wykupywali ziemię zubożałych chłopów, najzamożniejsi przechodzili nawet w szeregi szlachty. Rolnictwo angielskie zaczęło nabierać coraz więcej charakteru towarowego.
